Ruff’s voelhuis, een spel om goed te leren voelen en andere speelsuggesties

Ruff’s voelhuis bestaat uit Ruff, een hondje, zijn hok en twintig botten om te voelen;  verschillende botten voor wat betreft materiaal en structuur. Er zijn tien botten van vijf verschillende soorten stof en tien botten van rubber of kunststof met daarop vijf verschillende soorten reliëf – bobbels in verschillende grootte, streept en glad.
voelbotten senso
De botten kunnen in het voelhuis worden gestopt en er met één hand weer uit worden gehaald. Het kind kan proberen de verschillen te voelen zonder dat hij zijn ogen dicht hoeft te doen of te worden geblinddoekt. In de Engelse handleiding worden enkele spelsuggesties beschreven.

voelhuis ruff hand

Kinderen met problemen met de verwerking van zintuigprikkels voelen meestal minder goed. Dat wil zeggen ze voelen te weinig, dat wordt tactiele ondergevoeligheid genoemd, of ze voelen te veel, dat wordt tactiele overgevoeligheid genoemd. Dit minder goed voelen heeft altijd invloed op de manier waarop zij contact maken met andere mensen en met hun omgeving – hoe goed ze letterlijk de grond voelen waarop ze staan. Het onderscheid maken tussen de ene tactiele zintuigprikkel en de andere, helpt ook om zich beter te concentreren. Ze moeten het verschil tussen de verschillende prikkels  gaan voelen. Zonder concentratie lukt dat niet. Er zijn aanwijzingen dat het onderscheid leren maken tussen de verschillende voelprikkels, ook helpt om onderscheid te leren maken tussen zintuigprikkels van de andere zintuigen. Bijvoorbeeld om de ene klank van de andere klank te kunnen onderscheiden. Heel veel redenen dus om met uw kind regelmatig een voelspelletje te doen.  Hieronder nog enkele suggesties.

voelhuis botten

  • Bij tactiele ondergevoeligheid hebben kinderen moeite om het verschil tussen de verschillende materialen te voelen. Mogelijk is voor hen tien verschillende structuren een beetje veel. U kunt dan ook vragen om een bot van stof of een bot van rubber voor Ruff uit het hondenhok te pakken. Mogelijk is dat zelfs al moeilijk en kunt u eerst vragen de botten één voor één uit het hondenhok te pakken. Iets pakken zonder dat ze het kunnen zien, is soms al moeilijk genoeg. Er kunnen natuurlijk ook minder botten in het hondenhok worden gestopt. Zoals in de handleiding staat kunt u het kind ook vragen de structuur te beschrijven. Dit kan ook eerst eenvoudig. Is het hard (rubber) of is het zacht (stof)?
  • Bij tactiele overgevoeligheid voelen kinderen eigenlijk te goed. Ze voelen vaak al de geringste aanraking en hebben daar ook vaak last van. Bijvoorbeeld de aanraking van hun kleren. Ze ervaren het aangeraakt worden en zelf dingen aanraken al gauw als vervelend. Het onderscheiden van de verschillende structuren en stoffen kan voor hen ook moeilijk zijn omdat het vervelende gevoel blijft overheersen. Door te proberen om onderscheid te maken tussen de verschillende materialen en structuren vermindert het vervelende gevoel. Ook hier kun je het beste eenvoudig beginnen. De verschillende botten kunnen eerst op tafel worden verspreid en er kan aan het kind worden gevraagd de botten één voor één in het hondenhok te stoppen. Het vervelende gevoel van aanraking is minder sterk als het kind kan zien wat hij doet. Daarna kan het kind de botten in het hondenhok voelen en eventueel ook omschrijven. Het voelen van de rubber botten met het verschillende reliëf zullen minder gauw als vervelend worden ervaren. Het kan een goed idee zijn om daarmee te beginnen en een bot met een bepaald reliëf voor Ruff uit het hondenhok te halen. Daarna kunnen de verschillende stoffen botten één voor één worden toegevoegd.

ruff house botten

Ruff’s voelhuis is geschikt voor kinderen vanaf 3 jaar. De ‘voel’ botten hebben een prettig formaat voor kinderhandjes. Het voelhuis staat stevig met antislipnoppen aan de onderkant, zodat het niet wegschuift als een kind er met zijn hand er iets in wil stoppen of uit wil halen. Het is samen met veel  andere voelspelletjes  zoals ‘tastkussentjes’ en ‘wasserette warboel’ verkrijgbaar via de webshop van Toys42hands.

Els Rengenhart

About Els Rengenhart

Ik ben Els Rengenhart en heb als ergotherapeut ongeveer veertig jaar kinderen en volwassenen behandeld met problemen met prikkelverwerking (ook wel sensomotorische integratie, sensorische integratie of sensorische informatieverwerking genoemd). Die ervaring heb ik deels opgedaan in dienst van kinderrevalidatiecentra en deels als zelfstandig gevestigd ergotherapeut in mijn praktijk in Groningen. De behandelingen van de kinderen en soms ook van volwassenen bestonden voor een groot deel uit eenvoudige spelletjes of activiteiten. Deze spelletjes en activiteiten zijn samen met andere praktische informatie over prikkelverwerking beschreven op de website www.sensomotorische-integratie.nl Ik hoop daardoor een positieve bijdrage te leveren aan de dagelijkse gang van zaken van een kind met prikkelverwerking- of sensomotorische integratie problemen. Ik hoop dat de adviezen, activiteiten en spelletjes ertoe bijdragen dat u samen met uw kind meer plezier heeft en dat het leven er voor u en uw kind leuker op wordt. In 1972 heb ik een studiebeurs gewonnen van de Amerikaanse Vereniging voor Ergotherapie. Daardoor heb ik toen drie maanden in de Amerika rondgereisd en kennis gemaakt met A. Jean Ayres en haar behandelmethode - sensorische integratie. Vanaf 1975 tot 2012 heb ik verschillende cursussen sensomotorische integratie gegeven, met name voor paramedici. Als docent was ik lange tijd verbonden aan verschillende NDT (Bobath) cursussen. Momenteel ben ik nog beschikbaar voor video-analyse, training, supervisie en consulent op het gebied van sensomotorische integratie en ook als zodanig werkzaam voor het CCE (Centrum voor Consultatie en Expertise). Ik ben getrouwd met Bart de Vries. We hebben twee volwassenen zoons en twee kleinzoons. Els Rengenhart, ergotherapeut

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *